Гүйлт бол спорт алхаатай адилхан дахин давтагдах мөчлөгт хөдөлгөөнтэй бөгөөд нэг мөчлөг нь хоёр алхмаас бүрдэнэ. Гүйгч нэг хөлөөрөө газраас түлхээд, нөгөө хөлийг газарт тавих хүртэл агаарт “нисэж” хэсэг зайг туулдагаараа гүйлтийн техник спорт алхааны техникээс ялгаатай. Гүйхэд оролцох булчингуудын хүч, хурд, хөдөлгөөний далайц нь гүйлтийн хурдаас шалтгаална. Хэдий чинээ хурдтай гүйвэл эдгээр хүчин зүйлийн нөлөө төдий чинээ их байна.

Гүйлтийн техникийн нэг мөчлөгийг баруун, зүүн аль нэг хөл тодорхой байрлалаас хөдөлж эхлээд, буцаж тэр байрлалдаа дуусах хөдөлгөөний нэгдэл гэж ойлгож болно. Савалтын хөлийг (зүүн) урагш зөөх ба тулалтын хөлөөр (баруун) түлхэх үйлдэл нэгэн зэрэг хийгдэж, дараа нь нисэлтийн үе эхлэх бөгөөд цаашид савалтын хөлийг (баруун) урагш зөөх ба түлхэлтийн хөлийн (зүүн) тулалтын үе, дахиад нисэлтийн үе үргэлжилнэ. Гүйлтийн хөдөлгөөний нэг мөчлөг ингэж ажиглагдана.

Гүйлтийн нэг мөчлөгийн энэ үе нь түлхэлтийн хөл тулалтаас салах агшингаас эхэлж, савалтын хөлийг тулалтад тавих агшин хүртэл үргэлжилнэ. Нисэлтийн үе хоёр үелэлд хуваагдана. Үүнд:

1) Хөлийг зөөх үелэл буюу биеийн хүндийн төвийг нисэлтийн хамгийн дээд хэмжээнд хүргэх\

2) Хөлийг тулалтад буулгах үелэл буюу савалтын хөл газарт хүрч, түлхэлтийн хөлийн байрлалд шилжих   хэмжээнд хүртэл БХТ-ийг доошлуулах  үелэл багтана.

Гүйлтийн нисэлтийн үеийг ингэж хоёр үелэлд хуваах нь нисэлтийн замд БХТ хурдтай шилжихэд хүндийн хүч ямар үүрэгтэйг ойлгоход чухал юм. Нисэлтийн үед хөдөлгөөний хурд нэмэгдэхгүй бөгөөд харин ч эсрэгээрээ нисэлтийн үе удаан үргэлжлэх тусам хурд алдалт их байдаг. Нисэлтийн үе нь гүйлтийн алхмын уртыг тодорхойлдог. Өөрөөр хэлбэл, нисэлтийн үе удаан үргэлжилбэл, том алхах боломж бүрдэнэ.

“Гараандаа” дохиогоор гүйгч аль хүчтэй хөлөө урд, нөгөө хөлөө арын тулгуур суурьт өлмийгөөр тавьж, өвдгөөр газарт тулан, эрхий хурууг дотогш, бусад хурууг гадагш харуулан тэнийлгэж, гарааны шугамын дагуу байрлуулан, тохойгоор шулуун тулж сууна.

Барианы мөн чанар нь зайг дуустал дээд хурдаа хадгалахад оршино. Нийт зайн турш дээд хурдыг бүрэн хадгалах боломжгүй байдаг. Гүйлтийн төгсгөлд түлхэлтэд оролцогч булчингуудад цуцалт үүсэж, алхмын урт багасан, хурд буурна. Гүйгчийн хурд барианаас ойролцоогоор 15-20 м зайд 3-8%-аар буурдаг. Хурдаа хадгалахын тулд алхмын давтамжийг нэмэгдүүлэх шаардлагатай. Үүнийг гарын хөдөлгөөний тусламжтай нэмэгдүүлнэ. Гарын хөдөлгөөний талаар бид дээр дурдсан. Гүйгчийн их бие барианы шугамын босоо хавтгайд хүрэх агшинд гүйлт дуусдаг. Барианы шугамд хурдан хүрэхийн тулд гүйгч үндсэн хоёр аргыг хэрэглэж байна.

Нэг нь барианы шугамыг дээд хурдаараа гүйж өнгөрөх арга юм.

Нөгөө нь сүүлчийн алхамд их биеэр огцом урагш бөхийж, гарыг арагш савж барианд ордог. Энэ аргыг “цээж хаях” гэнэ.

Цээж хаях арга нь өөрийн амжилтыг ахиулах боломжийг бүрдүүлнэ Дээрх хоёр арга нь гүйгч барианы шугамд хүрэх хугацааг богиносгодог. Гүйгчид нэгэн зэрэг барианд орох үед цээж хаях нь маш ач холбогдолтой бөгөөд энэ хөдөлгөөнөөр ялалтыг авчрах тохиолдол олон байдаг. Барианы техникийг сайн эзэмшээгүй гүйгч барианы шугамд дээд хурдаар орж чаддаггүй.